[Didion Joan] Slouching Towards Bethlehem

For English version → scroll down. Opis Książki Klasyczny zbiór esejów Joan Didion, po raz pierwszy wydany w 1968 roku, uznawany za jeden z najważniejszych portretów Ameryki lat 60. Autorka, łącząc reportaż, autobiografię i refleksję eseistyczną, opisuje m.in. kontrkulturę San Francisco (Haight-Ashbury), klimat społeczny Kalifornii, postacie takie jak John Wayne, Joan Baez czy Howard Hughes oraz nastroje niepokoju i rozpadu amerykańskiego snu. Teksty pokazują zarówno codzienność epoki, jak i jej moralne oraz duchowe zagubienie, tworząc przenikliwy obraz Stanów Zjednoczonych w okresie gwałtownych przemian społecznych. Informacje o książce Autor: Joan Didion Tytuł książki: Slouching Towards Bethlehem Średnia ocena na Goodreads*: 4.18 Ilość ocen na Goodreads*: 83,720 Poziom językowy(przybliżony): C1 Wiek czytelnika(przybliżony): 16 Rok wydania (edycja): 2017 Rok pierwszego wydania(przybliżony): 1968 Język tego wydania: Angielski Zdobyte nagrody: Gatunek literacki: Esej, reportaż literacki, literatura faktu Pochodzenie autora: Amerykańska Część serii: Nie Tematyka: kontrkultura lat 60., hippisi, życie społeczne i obyczaje, Kalifornia, Stany Zjednoczone, duchowość, warunki społeczne, historia USA lat 60., sława i kultura masowa, tożsamość, kobiecość Miejsca akcji: Stany Zjednoczone; Kalifornia; San Francisco; Haight-Ashbury; Dolina Śmierci Adaptacje filmowe: Numer ISBN: 9780008284640 Liczba stron: 256 Format: Miękka Wydawnictwo: Fourth Estate Wymiary i waga(przybliżone): 19.8 x 12.9 x 1.7 cm; 0.18 kg Streszczenie recenzji: Czytelnicy w dużej mierze uznają „Slouching Towards Bethlehem” za książkę przełomową – zarówno jako zbiór esejów, jak i jako kluczowy portret Ameryki lat 60., szczególnie Kalifornii. Najczęściej chwalona jest proza Didion: precyzyjna, chłodna, a zarazem hipnotyczna, pełna detali i podskórnego napięcia. Wielu czytelników podkreśla, że autorka znakomicie wychwytuje rozczarowanie, moralne rozchwianie i mrok kryjący się pod powierzchnią „lata miłości” i kontrkultury. Jej szkice o takich postaciach jak John Wayne, Joan Baez czy Howard Hughes, a także o dzielnicy Haight‑Ashbury, są odbierane jako ikoniczne – łączą portret psychologiczny z diagnozą społeczną. Część osób pisze o książce w sposób bardzo osobisty: jako o tekście formującym ich dorosłe myślenie, związanym z feminizmem i próbą zrozumienia doświadczenia kobiety w świecie pełnym politycznego i obyczajowego chaosu. Styl Didion bywa określany jako absolutnie wyjątkowy; wielu uważa ją za wzorzec współczesnego eseju literackiego i reportażu. Zastrzeżenia dotyczą głównie tonu i etyki spojrzenia, a nie warsztatu. Niektórzy odbiorcy odczuwają jej dystans jako zbyt duży: Didion jest niezwykle przenikliwa, ale emocjonalnie powściągliwa, co dla części czytelników czyni lekturę niepokojącą, a momentami chłodną. Jej własne wyznanie, że „pisarze zawsze kogoś sprzedają”, budzi u niektórych nieufność wobec sposobu, w jaki obserwuje i opisuje ludzi – cechy, które czynią ją fascynującą rozmówczynią i komentatorką, równocześnie sugerują, że trudno byłoby jej naprawdę zaufać. Pojawiają się też głosy o elitaryzmie czy oceniającym tonie wobec bohaterów, zwłaszcza tych zagubionych czy naiwnych. Inni z kolei uważają, że jej fragmentaryczny, nastrojowy styl bywa bardziej godny podziwu niż sympatii: intelektualnie pobudzający, lecz mało „przytulny”. Mimo tych zastrzeżeń, nawet czytelnicy krytyczni zwykle przyznają, że to książka ważna, a entuzjaści widzą w niej pozycję absolutnie kanoniczną i jedno z najważniejszych osiągnięć eseistyki XX wieku. *Oceny pochodzą z Goodreads i ostatnio były aktualizowane 2026-02-17. Stan książki Książka nowa, może posiadać niewielkie uszkodzenia powstałe podczas transportu od zagranicznego dostawcy. Book Description A landmark collection of essays by Joan Didion, first published in 1968 and widely regarded as a defining work of literary journalism about 1960s America. Blending reportage, memoir and cultural criticism, Didion writes about the counterculture in San Francisco’s Haight-Ashbury, the social and moral climate of California, and figures such as John Wayne, Joan Baez and Howard Hughes. With precise, controlled prose, she captures the disillusionment, instability and underlying menace beneath the era’s apparent optimism and liberation, offering a sharp portrait of the United States during a time of profound social change. Book Information Author: Joan Didion Book Title: Slouching Towards Bethlehem Average Rating on Goodreads*: 4.18 Number of Ratings on Goodreads*: 83,720 Language Level(about): C1 Recommended Age(about): 16 Publication Year (this edition): 2017 First Edition Year(about): 1968 Language of this edition: English Awards & Honors: Genre: Essay, literary journalism, nonfiction Author Nationality: American Series: No Themes: 1960s counterculture, hippies, social life and customs, California, United States, spirituality, social conditions, U.S. history 1960s, fame and mass culture, identity, womanhood Setting: United States; California; San Francisco; Haight-Ashbury; Death Valley Film & TV Adaptations: ISBN: 9780008284640 Page Count: 256 Binding: Paperback Publisher: Fourth Estate Dimensions & Weight(about): 19.8 x 12.9 x 1.7 cm; 0.18 kg Review summary: Readers overwhelmingly praise „Slouching Towards Bethlehem” as a landmark essay collection and a defining document of 1960s America, especially California. Didion’s prose is repeatedly described as razor‑sharp, controlled, and eerily perceptive; many admire how she captures the disillusionment, moral drift, and quiet menace beneath the era’s supposed liberation. Her portraits of figures like John Wayne, Joan Baez, Howard Hughes, and the Haight‑Ashbury scene are seen as iconic, mixing intimate observation with broader cultural diagnosis. Several readers note that she anticipates the dark underside of the “Summer of Love” and the broader unraveling of American optimism, making the book feel uncannily contemporary. For some, the essays are personally formative—tied to feminism, adult self‑understanding, and the discovery of a voice that articulates female and cultural anxiety with unusual clarity. Stylistically, she’s lauded as “one of a kind”: nobody was doing this kind of longform, literary journalism with such precision and mood. Criticisms tend to focus less on quality and more on temperament and ethics. Some readers find Didion’s stance fundamentally detached, even cold: she is acutely observant but not warm, and this emotional distance can make the book feel unsettling. Her own admission that “writers are always selling somebody out” leaves some readers uneasy about the ethics of her reporting; the very qualities that make her fascinating—her insight, her quiet presence, her ability to see through people—also make her seem like someone it would be hard to truly trust or be intimate with. A few readers sense an undercurrent of elitism or judgment toward her subjects, especially the vulnerable or deluded. Others simply find that her cool, fragmentary, atmosphere‑heavy style can be more admirable than lovable: intellectually bracing, but not comforting. Overall, though, even critical readers tend to concede her importance and craftsmanship, while enthusiastic admirers consider the collection essential and Didion herself the benchmark for modern essayistic nonfiction. *Ratings come from Goodreads and were updated last on 2026-02-17. Condition The book is new. There might be minor defects made on the way from the supplier.